Er waren kopers genoeg, maar hij had steeds een reden om niet te verkopen.
Hij vond het geboden bedrag te laag,
en als de vraagprijs werd geboden, vond hij dat het huis meer waard was.
Het is veel geld, maar ik doe het.
50.000 dollar.
Dat is meer dan mijn vraagprijs. - Klopt, het is een fantastische deal.
Tegen de man die 5.000 meer bood dan zijn vraagprijs zei hij
dat niemand bij vol verstand dat deed en dat hij geen gek in zijn huis wilde.
Hij reageerde zijn frustratie af door elke ochtend te roeien op het meer.
Om 's nachts de eenzaamheid te verdrijven, was er Martha Shaw.
Martha was oorlogsweduwe die in een dorp verderop woonde.
Wil je gaan picknicken morgen?
Ik heb werk te doen.
We kunnen langs de rivier wandelen, als je dat wil.
Misschien volgende week.
We kunnen ook een ritje maken.
Het was maar een vraag.
Wat wil je dan?
Hoe bedoel je, wat wil ik?
Met mij.
Soms praat je tegen mij alsof ik niet besta.
Een vrouw weet wanneer een man in haar ogen kijkt en een ander ziet.
Je weet dat ik je alles wil geven.
Toch?
Maar ik kan het niet.
Omdat ze niet goed zijn.
Ze zijn gebroken.
Is mijn sluier te groot? - Ben je mal? Het is perfect.
Je ziet er prachtig uit, schatje.
Als Lon je in deze jurk ziet, wordt hij helemaal gek.
Hij zal zijn ogen niet van je kunnen houden.
Of zijn handen.
Heb je de krant gezien vanmorgen?
Daily Journal schrijft dat je huwelijk het hoogtepunt van het seizoen wordt.
Van het seizoen? Dit wordt het grootste feest ooit.
Ze plant niet, ze beraamt.
Kijk, de gouverneur komt. - Dat is hem geraden. Laat eens zien.
Savanna, waar waren we gebleven? - Twee gezakt.
Memphis? - Van 85 naar 89.
Meneer, er is bezoek.
Ik wist niet dat je zou komen.
Het spijt me, ik had moeten bellen.
Hoe bedoel je? Je hoeft niet te bellen.
Mogen we wat privacy?
Hoe gaat het?
Ik schilder niet meer.
Vroeger schilderde ik altijd en dat vond ik echt leuk.
Dat wist ik niet.
Ga dan schilderen.
Inderdaad, ik ga weer beginnen.
Mooi.
Is alles in orde?
Ik moet er even tussenuit.
Ik moet een paar zaken regelen en alles op een rij zetten.
Moet ik me zorgen maken?
Nee, ik denk het niet.
Dat is een geruststelling.
Luister. Gaat het met je?
Ga dan. Neem je tijd en doe wat je moet doen.
Het is normaal dat je je wat nerveus en onzeker voelt voor een huwelijk.
Nee, ik heb geen twijfels.
Ik hou van je.
Over een paar dagen ben ik terug van Seabrook, oké?
Seabrook?
Ik zag je foto in de krant.
Die van jou en het huis. Ik wilde kijken hoe het met je ging.
Ik was niet in de buurt of zo, maar ik...
Alles goed?
Goed dan.
Ik ben een domme vrouw. Ik had niet moeten komen.
Wil je even binnenkomen? - Goed.
Dit is een goed verhaal. - Ik ben blij dat je het mooi vindt.
Volgens mij ken ik het al.
Misschien meer dan eens.
De dokter wil je zien.
Mij? Nu? - Nee, hem.
Maar zijn verhaal is nog niet klaar.
Ik vertel wel verder als ik klaar ben bij de dokter.
Niet weggaan. Ik ben zo terug.
Misschien wil je piano spelen, terwijl je wacht. Dat vind je leuk.
Echt?
Maar ik ken geen melodieën. - Je kunt noten lezen.
Echt waar?
Wie bent u?
Ik ben Dr Barnwell, de nieuwe dokter.
We hebben elkaar nog niet ontmoet, dus dacht ik je even te onderzoeken.
Ik zie dat u twee hartaanvallen had de afgelopen 18 maanden.
Kleintjes. Ik denk dat een ervan angina was.
Nog complicaties? - Nee, ik voel me lekker.
Diep ademhalen.
Nog eens.
Diep ademhalen.
Nog eens.
Heel goed. Gebruikt u de medicijnen nog?
Dagelijks, twee maal daags.
Doe uw hemd maar weer aan.
Ik begrijp dat u voorleest aan Ms Hamilton.
Om haar te helpen herinneren.
U denkt dat het niet zal baten.
Dat klopt.
Ze herinnert zich dingen, dokter.
Ik lees voor en ze herinnert.
Niet altijd, maar ze herinnert.
Dementie is onomkeerbaar en degeneratief.
Na een bepaald punt komen de slachtoffers niet meer terug.
Dat is wat ze me zeggen.
Ik wil u alleen niet te veel hoop geven.
Bedankt, dokter, maar u weet wat men zegt.
Waar wetenschap ophoudt, komt de hand van God.
De hand van God.
Ze zijn vergeten de bladzijde om te draaien. Zijn we klaar?
Ik denk dat ze de bladzijde hebben omgedraaid.
Dat speelt ze uit haar hoofd.
Hij heet Lon Hammond Junior.
Hammond van Hammond Cotton? - Inderdaad.
Je ouders zullen wel van hem houden.
Het is een goede man, Noah. Je zou hem aardig vinden.
Hou je van hem?
Ik hou heel veel van hem.
Dat was het dan. Jij trouwt Lon en wij blijven vrienden.
Toch?
Klopt.
Heb je honger?
Wil je blijven voor het avondeten?
Ik moet je waarschuwen, ik ben een slechte drinker.
Nog een paar en je kan me naar buiten dragen.
Doe maar rustig aan, ik wil geen misbruik van je maken.
Je zou niet durven. Ik ben een getrouwde vrouw.
Nog niet.
Waarom kijk je zo?
De herinnering.
Deze kamer.
Is dit waar we...
Is dit dé kamer?
Ik zit vol. - Ik ook.
Hoe je vingers me aanraakten.
Je adem viel rond me als dauw.
Je hartslag langzaam, kloppend in mijn oor.
Ik werd me bewust van kop tot teen.
Heerlijk.
Het was echt, hè?
Jij en ik...
Het is zo lang geleden. We waren nog kinderen.
We hielden echt van elkaar, hè?
Ik moet gaan.
Kom je morgen terug? Ik wil je een plekje laten zien.
Alsjeblieft.
Ze kwam terug in zijn leven als een plotse vlam.
Recht in zijn armen gedreven.
Noah bleef de hele nacht piekeren over de pijn die hij zou hebben
als hij haar weer zou verliezen.
Wist ik al maar hoe dit verhaal zou aflopen.
De kinderen zijn er.
Kinderen?
Niet de jouwe, de zijne.
Vind je het erg? - Ik wil ze graag ontmoeten.
Kom hier.
Dag, opa. - Hoe gaat het?
Hallo, ik ben Allie.
Ik ben Mary Allen.
Leuk je te zien.
Ik ben Maggie. - Maggie, hoe gaat het?
Hallo, liefje. - Davanee.
Wat een mooie naam.
En wie is dit? - Edmund.
Ik denk dat ik mijn middagdutje ga doen.
Kom maar, lieverd.
Ik lees straks wel verder. - Goed, bedankt.
Ik ben zo blij jullie te ontmoeten.
Ze lijkt goed vandaag. - Ze is ook goed.
Er is iets speciaal aan deze dag.
Misschien is het een dag voor een wonder.
Kom terug naar huis. Mama kent ons niet meer.
Ze herkent je niet eens. Ze zal het nooit begrijpen.
We missen je. Het is gekkenwerk dat je hier woont.
We zullen allemaal helpen en om beurten op bezoek komen.
Kijk, jongens...
Dat is mijn liefste.
Ik laat haar niet achter.
Dit is mijn thuis nu.
Je moeder is mijn thuis.
Met wie spreek ik?
Lon. Wie anders?
Niemand. Ik ben gewoon verrast. Hoe heb je me gevonden?
Seabrook heeft maar één hotel. Toen je niet belde werd ik ongerust.
Waar zat je? Gaat het?
Ik voel me idioot, ik heb het hotel zowat honderd keer gebeld.
Alles goed.
Iets dat je me wilt vertellen?
Nee. - Nee?
Ik hou van je. Ik bel je morgen.
We moeten opschieten, het gaat regenen.
Vind je het mooi? - Spectaculair.
Het is net een droom.
Wil je ze voeren?
Wat doen ze hier?
Geen idee.
Ze zouden naar het zuiden moeten trekken.
Blijven ze hier niet?
Ze keren terug naar waar ze vandaan komen.
Je bent anders.
Hoe bedoel je?
Hoe je eruit ziet, alles.
Jij ziet er ook anders uit, op een positieve wijze.
Maar je bent nog altijd dezelfde.
En je hebt het echt gedaan.
Wat? - Alles.
Het huis.
Het is echt mooi geworden.
Dat had ik beloofd.
Geweldig.
We moeten weg.
Waarom heb je niet geschreven?
Waarom?
Voor mij was het niet voorbij.
Ik heb zeven jaar op je gewacht.
Nu is het te laat.
Ik heb je 365 brieven geschreven.
Ik heb je een jaar lang iedere dag geschreven.
Heb je mij geschreven?
Het was niet voorbij.
Het is nog steeds niet voorbij.
Dit meen je niet. Al die tijd heb ik dit moeten missen.
We doen het nog een keer.
Wakker worden.
Je probeert me te vermoorden.
Ik heb rust en eten nodig om weer op krachten te komen.
Wat wil je?
Een paar pannenkoeken.
Met bacon.
Zij is het, hè?
Mag ik haar zien?
Ik wil haar graag leren kennen... - Dat is geen goed idee, Martha.
Is dat nu Martha?
Ik ben Allie. Ik heb veel over je gehoord.
Ik ook veel over jou.
Wil je binnenkomen?
Weet je dat zeker?
Noah zei net dat hij trek had. Je zou dus wat thee kunnen zetten.
Kom binnen.
Kom verder.
Leuk je ontmoet te hebben, Martha. - Insgelijks.
Ze is sensationeel. Echt waar.
Ik ben blij dat ik langsgekomen ben.
Ik was vergeten hoe het voelde.
Voor het eerst sinds Richard heb ik iets om naar uit te kijken.
Je sliep zo vredig, ik kon je niet wekken. Ben ontbijt halen en zo terug.
P.S. Volg de pijlen voor een verrassing.
Lon is onderweg.
Je vader heeft uit de school geklapt over Noah
en toen Lon gisteren niks hoorde besloot hij te komen.
Mooi is dat.
Fantastisch. Jij, ik, Noah en Lon. Eén grote en gelukkige familie.
Vertel eens over de brieven, moeder. Is het waar?
Maandenlang zie je mij 's avonds huilend in slaap vallen
en nooit heb je iets gezegd.
Hoe kon je? - Het spijt me echt.
Je hebt mijn hele leven verpest.
Ik heb je brieven gestolen, wat fout was,
maar stel je niet aan en neem een deel van de schuld op jezelf.
Jij kwam hier. Je wist wat je deed en dat dit kon gebeuren.
Dus nu ben ik een slet? Ongelooflijk.
Trek wat kleren aan.
We gaan een eindje rijden. - Waarom zou ik met jou mee willen?
Omdat ik je misschien beter ken dan je denkt.
Ik wil niet dat je ooit wakker wordt en wenst dat je alles anders had gedaan.
Wat doen we hier, mama?
Zie je die man daar?
Je zou het niet zeggen maar 25 jaar geleden...
Mijn God, wat een kanjer.
We waren tot over onze oren verliefd.
Je opa was uiteraard woedend dus besloten we weg te lopen.
Voor we in de volgende stad waren had de politie ons al te pakken.
Dat was vroeger.
Als ik soms in de buurt ben stop ik hier om naar hem te kijken.
Denk je eens in hoe anders mijn leven was geweest.
Weet wel dat ik van je vader hou.
Dit is belangrijk, ik wil dat je dit weet.
Het is een geweldige man en goed voor me. Dat verdien ik niet.
Ik hou van hem, Allie. Echt waar.
Dat weet ik.
Ik schaam me diep. Wat ben ik toch stom.
Ik lijk wel een oude zeur nu.
Het is gek.
Ik weet niet eens wie dat is.
Ik hoop dat je de juiste keuze maakt.
Een interessante ochtend?
Lon is in de stad.
Is hij hier?
We zagen zijn auto onderweg naar het hotel.
Ik zie dat je mijn brieven hebt gekregen.
Eindelijk.
Wat ben je van plan, Allie?
Ik weet het niet.
Zijn we weer daar aanbeland?
Is het weer zover?
En de afgelopen dagen dan? Die waren echt, hoor.
Dat weet ik en ze waren heerlijk, maar ook zeer onverantwoordelijk.
Mijn verloofde die op me wacht zal kapot zijn, als hij ontdekt...
Eerst vrij je met mij en dan ga je weer naar je man?
Was dat je plan? Een test? - Ik heb een belofte gedaan,
hij gaf mij een ring, ik hem mijn woord. - Je woord betekent niet veel meer, hè?
Ik weet het niet. Dat merk ik wel als ik hem spreek.
Dit gaat niet om je belofte houden of het volgen van je hart.
Het gaat om zekerheid. - Wat bedoel je daar mee?
Geld.
Waar heb je het over? - Hij heeft hopen geld.
Nu haat ik je. Klootzak. - Als je nu vertrekt, dan haat ik je.
Ik heb niet eens gelet op alles wat je deed.
Blijkbaar niet. Ik heb je vast verkeerd begrepen.
Dat zal dan wel.
Je weet dat je je verveelt. Als je niets zou missen, was je hier niet.
Arrogante klootzak.
Wil je bij mij blijven? - Waarom? We zijn nu al aan het ruziën.
Dat is wat we doen. We ruziën.
Zeg mij wanneer ik een arrogante klootzak ben.
Dan zeg ik jou wanneer jij een lastpost bent.
Dat ben je ook, 99% van de tijd.
Ik ben niet bang om je te kwetsen.
Je zit er even mee, maar direct daarna ben je weer een lastpost.
Dus, wat dan?
Het wordt niet makkelijk, het wordt echt moeilijk.
Daar moeten we elke dag aan werken. Dat heb ik er voor over, omdat ik je wil.
Ik wil jou voor altijd. Jij en ik, iedere dag.
Wil je alsjeblieft iets voor me doen?
Stel je je leven eens voor.
Over dertig, veertig jaar. Hoe zal dat zijn?
Als het met hem is, ga maar.
Je nogmaals verliezen kan ik best aan, als ik dacht dat je dat echt wou.
Kies niet voor de makkelijke oplossing. - Welke makkelijke oplossing?
Die is er niet. Wat ik ook doe, iemand wordt gekwetst.
Hou op met denken wat anderen willen.
Hou op met denken wat ik wil, wat hij wil en wat je ouders willen.
Wat wil jij? Wat wil je echt?
Het ligt niet zo eenvoudig. - Wat wil je?
Verdomme, wat wil je?
Ik moet gaan.
Mijn liefste Allie,
Vannacht kon ik niet slapen omdat ik weet dat het voorbij is.
Ik ben niet langer verbitterd omdat ik weet dat onze liefde echt was.
Als we elkaar ooit nog ergens treffen, ieder met een nieuw leven
dan lach ik je vrolijk toe en denk aan hoe onze zomer onder de bomen was.
Hoe we van elkaar leerden en steeds meer verliefd werden.
De mooiste liefde schudt je ziel wakker en doet ons verlangen naar meer.
Ze zet ons hart in vuur en vlam en brengt geestelijke rust.
Dat heb jij mij gegeven.
Hopelijk heb ik jou dat ook voor eeuwig gegeven.
Ik hou van je en tot ziens.
Prachtig. Een prachtig verhaal. - Ja, dat klopt.
Ik weet niet waarom, maar het maakt je wat droevig.
Je voelt je nu wat verloren, maar maak je geen zorgen.
Niets is voorgoed verloren of gaat verloren.
Het lichaam, log, bejaard en koud,
met vonken van vroeger vuren
zal tijdig weer branden.
Heb jij dat geschreven? - Nee, Walt Whitman.
Volgens mij ken ik hem. - Vast wel.
Zullen we naar binnen gaan? Het wordt wat frisjes.
Wie heeft dit gedaan?
Ik, met wat hulp van mijn vrienden bij het verplegend personeel.
Zoiets moois heb ik nog nooit gezien. - Ik ook niet.
Zullen we?
Wat druivensap? - Heerlijk.
Wat een berg pillen. Hoe ziek ben je?
Ziekte is een betrekkelijke term geworden.
Ik zie het meer als een algemeen slijtageproces.
Op jou.
Wat gebeurt er dan?
In het verhaal. Wie koos ze?
Zoals ik het zie, zijn er drie opties.
Eén, ik kan hem neerschieten.
Twee, ik kan hem verrot slaan.
Of drie, ik verlaat jou.
Maar het is alle drie niks.
Door geen enkele optie krijg ik jou.
En dat is wel essentieel.
Ik hou van jou.
Ik ook van jou.
Ik meende wat ik zei toen ik die ring gaf. - Ik ook.
Als ik bij Noah ben voel ik me zo en bij jou voel ik me totaal anders.
Het is normaal dat je je eerste liefde niet vergeet.
Ik hou van je, Allie. Maar ik wil je voor mij alleen.
Ik wil mijn verloofde niet overtuigen dat ze bij mij hoort.
Dat hoeft ook niet.
Ik weet dat ik bij jou hoor.
En ze leefden nog lang en gelukkig. - Wie? Wie deden dat?
Natuurlijk.
Ik herinner het me nu.
Dat waren wij.
Liefje, toch.
Ik hou zoveel van je.
Jij houdt echt van me.
Wat is er met mij gebeurd?
Niets, je wilde gewoon even wachten.
Hoeveel tijd hebben we?
Ik weet het niet zeker, maar de laatste keer niet meer dan vijf minuten.
Ik heb een oude vriend meegebracht.
Hoe gaat het met de kinderen? - Prima, hoor.
Ze waren hier vandaag. Kleine Noah, Benito.
Ze worden zo groot.
Wat gaat de tijd toch snel.
Ze glijdt voorbij. - Dat klopt.
Wil je hen zeggen dat ik van hen houd? - Maar natuurlijk.
En dat het me spijt?
Ik zal het zeggen, lieverd.
Herinner je je dat verhaal nog dat je mij voorlas?
Zou ik vanavond hier mogen blijven?
Kan dat?
Weet je wat we kunnen doen?
Ergens een auto regelen en een eindje gaan rijden.
Gewoon ergens naartoe. Wil je dat?
Het is beter van niet. Niet vanavond, schat.
Toe nou. Waarom niet?
Waarom noemde je mij schat? Ik ken jou niet.
Wat is dit? Hoor ik jou te kennen?
Ik hou van je. Blijf bij me. Laat me niet...
Wie ben jij? - Ik ben Noah en jij Allie.
Wat wil je?
Wat doe je? Blijf uit mijn buurt.
Rustig maar, Allie.
Het is in orde. Rustig maar. - Laat me los.
Help me dan toch.
Wat gebeurt er? - Ze heeft een aanval.
Even kijken. Het is in orde.
Rustig ademhalen. - Blijf kalm.
Het komt goed, Allie.
'Het Verhaal van onze Levens' door Allison Hamilton Calhoun
Voor Mijn geliefde, Noah. Lees dit voor en ik kom bij je terug.
Goedemorgen, Mr Calhoun.
Mr Calhoun?
Maak een kamer op IC vrij.
Geen ademhaling, geen pols, helemaal niets.
Hij verkeert in shocktoestand. - Bel me op mijn gsm.
We hebben dit besproken. Het is goed. Kom maar mee.
Goed zo, lieverd. Kom maar.
Mr Calhoun, welkom terug.
Hoe voelt u zich? - Goed. Kon niet beter.
Waar gaat u heen?
Gewoon een eindje wandelen. Ik kan niet slapen.
U weet dat dat niet mag volgens de regels. - Ja, dat weet ik.
U ging helemaal geen eindje wandelen, hè? U kwam voor juffrouw Allie.
Ik kom net uit het ziekenhuis, ik mis haar.
Het spijt me, maar u mag haar vanavond niet bezoeken.
U moet nu terug naar uw kamer.
Wat mij betreft...
ik ga beneden een kopje koffie drinken.
Voorlopig kom ik u niet controleren.
Dus doe geen domme dingen.
Lieverd...
Het spijt me dat ik er niet was om je voor te lezen.
Ik wist niet wat ik moest doen.
Ik was bang dat je niet zou terugkomen. - Ik kom altijd terug.
Wat gaat er gebeuren? Want ik kan me niets herinneren.
Wat ga je doen?
Ik blijf hier en laat je nooit alleen.
Ik moet je wat vragen. - Wat dan, liefje?
Denk jij...
dat onze liefde wonderen kan verrichten?
Ja, dat denk ik.
Dat is wat je elke keer weer bij me brengt.
Denk je dat onze liefde ons samen mee kan nemen?
Ik denk dat onze liefde alles kan wat wij maar willen dat ze doet.
Ik hou van je.
Ik hou van jou, Allie.
Welterusten. - Slaap lekker.
Ik zie je straks weer.
--- vertaald door www.vertaalsysteem.nl ---
Verspreiding van dit studiemateriaal is illegaal! (www.anti-piracy.nl)